While you’re visiting this website, you should definetely check out the audioclip “The Making of a Personal Lab”: in the clip, dating from 2005, Neil Gershenfeld of MIT (the ‘founder’ of the Fablab) talks about a manufacturing-revolution in which “existing technologies and tools bring capabilities once held by huge facturies dowon to the personal level”. You can check the clip here.

Short Cut traces an imaginary straight line (a ’short cut’), via a group of walking people, through Leuven. The aim is to form a line and walk a trail between Naamsevest and Engels Plein, straight across private property, public buildings, streets and squares. In this way Van Dorpe reconnects the private to the public, while making us think about topics like “living in the city,” “loss of privacy” etc. More info.

This project will take place on Saturday, October 2 at 15:00 within art centre STUK’s free opening-days STUK START. The tour will also be filmed as a video and will be part of the exhibition of Stijn Van Dorpe in STUK Expo Hall (December 2, 2010 to January 23, 2011).

Want to join this unique project? Contact Ilse Van Essche  (ilse.vanessche[at]stuk.be) before September 20 and include your name, phone number, dress size (S, M, L, XL, XXL) and age. In return you’ll receive a special T-shirt, you are part of a special art project, and afterwards you get a booklet about the project.

Stroom geeft power via twee beurzen.

(1) Bijleren en beter worden met een beurs
Zin om deel te nemen aan een workshop, masterclass of residentie? Elk leertraject in binnen- en buitenland komt in aanmerking. Bewijs in je aanvraag dat de vorming je professioneel vooruithelpt en je maakt kans op een beurs van maximum 2.500 euro.

(2) Creatief zijn in een netwerk met een ontwikkelingsbeurs
De naam zegt het zelf: de ontwikkelingsbeurs ondersteunt een concreet project in de ontwikkelingsfase. STROOM steunt je bij de voorbereiding, het onderzoek en de haalbaarheid van je project. Ga een engagement aan met een erkende Limburgse cultuurorganisatie die met jou wil samenwerken en bewijs dat het parcours dat je samen gaat afleggen, je professionele ontwikkeling bevordert. Een extra troef is de inschakeling van het netwerk en kennis van de cultuurorganisatie waar je mee samenwerkt. Overtuig ons en je maakt kans op een beurs van maximum 7.500 euro.

In juni werden de eerste genomineerden bekend gemaakt van de eerste STROOM-ronde. Er waren 34 aanvragen van een bijzonder hoge kwaliteit. Dit is voor een nieuw subsidiereglement een hoog aantal. Het bewijst dat er in Limburg veel talent actief is. De aanvragen kwamen vanuit diverse hoeken: zowel uit de klassieke muziek, het theater, dans, de designwereld, de fotografie en andere disciplines.

Nieuwe deadline 15 september
Een aanvraag voor STROOM kan je twee maal per jaar doen. De deadline van de volgende ronde is 15 september. Volgend jaar moet je aanvraag binnen zijn voor 15 maart. Meer informatie over hoe je een aanvraag moet indienen kan je terugvinden op de website www.stroomlimburg.be

Check de FAQ-rubriek!
Op basis van de ontvangen aanvragen en binnengelopen vragen werd de regelgeving hier en daar verduidelijkt. Indien je een nieuwe aanvraag indient of een beurs gekregen hebt, vergeet dan niet de rubriek FAQ na te lezen op de website.

Meer informatie: WWW.STROOMLIMBURG.BE

Last week (23rd-25th of august) we presented our research group at the e-culture fair in Dortmund. You can view the pictures here.

KUNST IN DE OPENBARE RUIMTE: donderdag 23.09

19u00: Vertoning “Nearly Present, Just Past” met inleiding door Cel Crabeels

20u15: Vertoning documentaire over ‘Innercoma’ aansluitend gesprek met kunstenaar Philip Metten en Jan Boelen (artistiek directeur Z33)

Met ‘Innercoma’ transformeert de Limburgse kunstenaar Philip Metten (°1977) vleugel ’58 van Z33 in Hasselt tot een gigantische sculptuur. Naar aanleiding van deze tentoonstelling staat ZEBRA DELUXE volledig in het teken van ‘kunst in de openbare ruimte’. De publieke ruimte bevat de belofte van het paradijs, maar blijft steeds een slagveld. Beheerst door politici, ontworpen door urbanisten en gestoffeerd door kunstenaars, vormt ze een utopisch voorstel tot de ideale democratische omgeving. Het publiek heeft slechts drie opties om met dat voorstel om te gaan: accepteren, negeren of reageren. Dit kan de vorm aannemen van beschaafd protest (petities), verbeteringen (graffiti) of vernietiging (vandalisme).

Het laatste overkwam het kunstwerk Funhouse for Children (1998) van de Amerikaanse kunstenaar Dan Graham (°1942). Speciaal geconcipieerd voor het heraangelegde Sint-Jansplein, overleefde het zijn inhuldiging niet lang. Kort daarop werd glazen paviljoen met zwaar beschadigd, en nog tijdens de herstellingswerken definitief vernield. De ruïneuse restanten van de minimalistische constructie werden daarop verwijderd en tijdelijk opgeslagen. In samenspraak met de kunstenaar werd vervolgens een alternatieve locatie gezocht. Het gehele proces van opstanding tot val en wederopstanding werd gedocumenteerd door Cel Crabeels in zijn artistiek documentair project: Nearly Present, Just Past.

Trailer Out of Curiosity from Social Spaces on Vimeo.

For more information on the E-Culture Fair, see: http://www.eculturefair2010.eu/

Elien Haentjens wrote an article for Knack on digital culture in Flanders and the E-Culture Fair. In the article, she reports how the digitalizing of the cultural field is unstoppable: artists and designers use new media more and more often. To archive this digitally made art is an upcoming challenge for the future. But also the archival of all sorts of cultural heritage – which not yet exist in digital forms – is an interesting topic for inquiry. All though several Flemish initiatives are making an effort to get a better understanding of this digitalizing of art and cultural heritage, Flanders is still behind in comparison to countries such as the Netherlands, France and Great Britain. Therefore, the E-Culture Fair might just be a perfect opportunity to exchange knowledge on this subject and see how other projects deal with this topic.

You can read the entire article here (it is in Dutch, though).

Durational projects, O’Neill stresses, have a good understanding about how different participants (like the public or commissioners) respond to a created artistic situation. They consider how art can be a participatory process that is not entirely autonomous and – at the same time – not overregulated. They think beyond triggering participation with “the public” and “the commissioner”, but want to engage various agents, like planners, developers and so on.

Plus, he states, these projects rethink the definition of participatory art. He discovers that most discussions around participation evolve too much around the space of art, being the experience of the public, the object and its relations. He therefore suggests to shift the attention to art’s duration, namely the goal to leave something behind that could not have been anticipated. “If duration involves being together for a period of time with some common objectives, then durational praxis is the specific quality of a new mode of relational and participatory practice. (…) By taking account of participation with art, and in art, as an unfolding and longer-term accumulation of multiple positions, engagements and moments registered in what we account for as the artwork, then we may be able to move beyond the individual participatory encounter of an eventful exhibition moment”.

He therefore also suggests to understand participation beyond the relation or encounter with an art work, but rather as a socialised process wherein various participants engage and co-produce, wherein negotiations with people and places are durational specific, without prescribed outcomes. He defines participatory art in terms of time and sees it driven by succession, continuity and sustainability, “rather than discontinuity in a unitary time and place”. “Participation is not only a form of co-production but also an end product in itself”.

The article: http://www.eurozine.com/articles/2010-08-12-oneill-en.html